The Evolution

‹‹ Nieuws overzicht

Over de medische wetenschap

Masma

Geplaatst: 4 jun 2009 - 15:26 Categorie: Bewustwording
Aantal x bekeken: 373

De medische wetenschap gaat niet over de mens, maar over zijn onderdelen. Zij gaat er van uit, dat de afzonderlijke delen samen de werkelijke mens vormen. Eerst hebben ze de mens geopend, in onderdelen verdeeld, en alles wat ze vonden aan het geheel onttrokken, begrensd en een naam gegeven, terwijl alle onderdelen grenzeloos in elkaar overlopen. De werking wordt verklaard aan de hand van analogieën met door hen zelf gecreëerde machines en apparaten. Het hart is een pomp, de nieren een filterapparaat, de benen een bewegingsapparaat. Er zijn er zelfs, die over het geslachtsapparaat spreken. De mens is een mechanisch gebeuren, een machine, beweren ze. In de visie van de wetenschapper is de mens een soort monster van Frankenstein, een golem. Ontregeling van het apparaat geeft een symptoom en een verzameling van symptomen heet een ziekte. De vraag "waartoe" past niet in het wetenschappelijk denken, dus buigen ze zich over het wat en hoe en bestrijden de symptomen. Maar het is alsof je een instrument gebruikt voor een doel, waarvoor het niet werd gemaakt. Het zal dan mankementen gaan vertonen. En de gereedschapmaker zal het weer repareren zonder te vragen wat ermee gebeurd is, want hij zou zijn eigen glazen ingooien als er niets meer kapot zou gaan. Zo is het ook zaak voor de artsen, dat de mensen ziek blijven worden, want anders gaan ze failliet. Het is toch bizar, dat de medische wetenschap, die geen duidelijk idee heeft van wat leven en dood eigenlijk betekenen, pretendeert voor het leven te vechten en tegen de dood.

De medische wetenschap is een wetenschap van onderdelen en groepen. Mensen, volstrekt unieke individuen, stopt ze in grafieken en statistieken, bepaalt het gemiddelde en noemt dat normaal. Wat ze observeert is niet de mens, maar de mens onderworpen aan haar manier van vragen stellen. En zo bewijzen wetenschappers van alles, terwijl een bewijs alleen bewijst, dat ze zich aan de spelregels houden, die ze uiteraard zelf ontworpen hebben. Het is zodoende een kwantitatieve geneeskunde, die slechts drijft op het meetbare. Alle kwaliteiten van het leven, dat in geen enkel systeem past, verdriet, angst, eenzaamheid en pijn, moeten dus verwaarloosd worden, want meten is weten, en wat je niet kunt meten, kun je ook niet weten.

Zo geloven mensen, dat bacteriën en virussen ziekteverwekkers zijn, terwijl nog nooit iemand een bacterie een ziekte heeft zien veroorzaken. Bacteriën ziekteverwekkers noemen is zoiets als de bellen in een kokende vloeistof de oorzaak van het koken noemen. De mens, die in harmonie met zichzelf en zijn omgeving leeft, is in evenwicht. Dat evenwicht raakt verstoord, omdat de mens meent iets anders te moeten zijn dan wat hij in werkelijkheid is. Het kost energie om een verstoord evenwicht in stand te houden, waardoor de weerstand vermindert en als de draaglast de draagkracht overschrijdt dan treedt een symptoom op. Dat kan een ontsteking zijn, waarbij de wetenschapper dan bacteriën vindt, die hij vervolgens gaat bestrijden, een onnatuurlijk genezingsproces. Als je de mensen laat zien, waarom ze juist nu dit symptoom gekregen hebben, hen het verband laat zien tussen de klacht en hun manier van leven, zodat ze kunnen begrijpen wat de betekenis ervan is, kunnen ze zelf hun manier van leven zo veranderen, dat het symptoom verdwijnt.

"Die mensen zijn verreweg het gelukkigst, die het beschoren is zich voor elke aanraking met de wetenschapper te hoeden en uitsluitend de natuurlijke aanleg als gids te nemen, die in geen enkel opzicht te kort schiet, tenzij wij soms de heilige grenzen van het menszijn willen overschrijden. De natuur haat het kunstmatige en het voorspoedigst gedijt datgene wat door geen kunst is aangetast."

Wetenschappers geloven een heleboel en omdat ze het met hun eigen systeem bewezen hebben, is het waar, en omdat de mensen op de wetenschap vertrouwen, geloven ze dus niet meer, maar weten zelfs, dat je zomaar ziek kunt worden, dat bepaalde ziekten ongeneeslijk zijn, dat niet alle mensen dezelfde kans hebben, maar dat sommige aanleg hebben tot bepaalde ziekten, dat het lichaam eigenlijk een apparaat is, dat zomaar ontregelen kan, een soort samenstel van biochemisch reacties, die wanneer ontregeld, gewoon met chemicaliën genormaliseerd kunnen worden, dat je gezond kunt eten en eiwitten, koolhydraten en vitaminen nodig hebt, net zoveel als zij hebben uitgerekend, dat melk en vlees gezond zijn, dat pijn geen betekenis heeft en niet hoeft en dus bestreden moet worden, dat wat voor ratten en konijnen geldt ook voor mensen opgaat, dat je van medicijnen beter kunt worden, dat mannen hele andere wezens zijn dan vrouwen, vanwege de hormonen en zo, maar meer dan een geloof is het echt niet.

Bron: mogelijk.info